Technical Articles

ต้องการข้อมูลเพิ่มเติมหรือไม่? วิศวกรของเราสามารถช่วยคุณเลือกระบบเคลือบผง สี และผิวสำเร็จที่เหมาะสมสำหรับโครงการของคุณ ข้อกำหนดอุณหภูมิและเวลาสำหรับการอบสีฝุ่น สภาวะการอบขึ้นอยู่กับเคมีของเรซินของผงสี ค่ามาตรฐานทั่วไปในอุตสาหกรรมสรุปได้ดังนี้ ประเด็นสำคัญ ผงสีเทอร์โมเซ็ตมาตรฐาน: อุณหภูมิโลหะประมาณ 180-200°C เป็นเวลา 10-20 นาที ระบบอบอุณหภูมิต่ำ: ประมาณ 130-150°C เป็นเวลา 15-30 นาที สำหรับ MDF, พลาสติก และชิ้นงานที่ไวต่อความร้อน กำหนดการอบใช้กับอุณหภูมิโลหะ ไม่ใช่อุณหภูมิอากาศในเตา ใบข้อมูลผลิตภัณฑ์เป็นข้อกำหนดที่ควบคุม และการอบจะต้องได้รับการยืนยันด้วยการทดสอบ MEK rub, impact และ adhesion ตารางการอบทั่วไป เทอร์โมเซตมาตรฐาน (Epoxy / Polyester / Hybrid / TGIC): 180–200°C (356–392°F) เป็นเวลา 10–20 นาที — พบบ่อยที่สุด; พื้นฐานมักเป็น 200°C/10 นาที หรือ 180°C/20 นาที

ต้องการข้อมูลเพิ่มเติมหรือไม่? วิศวกรของเราสามารถช่วยคุณเลือกระบบเคลือบผง สี และผิวสำเร็จที่เหมาะสมสำหรับโครงการของคุณ การเตรียมพื้นผิวก่อนการเคลือบผง การเตรียมพื้นผิวช่วยเตรียมพื้นผิวโลหะให้สีฝุ่นยึดเกาะได้อย่างถูกต้อง และไม่เสื่อมสภาพก่อนเวลาอันควรจากสนิมหรือสิ่งปนเปื้อนด้านล่าง โดยทั่วไปมีขั้นตอนต่อไปนี้ตามลำดับ: ประเด็นสำคัญ หกขั้นตอน: การกำจัดคราบไขมัน การกำจัดสนิมและเกล็ดสนิม การล้าง การฟอสเฟตหรือการเคลือบเปลี่ยนสภาพ การล้างครั้งสุดท้าย และการอบแห้ง เหล็กโดยทั่วไปใช้ฟอสเฟตเหล็กหรือสังกะสี; อะลูมิเนียมใช้การเคลือบเปลี่ยนสภาพที่ไม่มีโครเมียม น้ำมัน สนิม หรือความชื้นที่ติดอยู่จะปรากฏในภายหลังในรูปแบบของการยึดเกาะที่ไม่ดี การเป็นตุ่มพอง และการกัดกร่อนแบบแพร่กระจายใต้ฟิล์ม ความล้มเหลวของการเคลือบระยะยาวส่วนใหญ่ถูกกำหนดไว้ในขั้นตอนนี้ ไม่ใช่ที่ปืนพ่น 1. การขจัดคราบน้ำมัน ชิ้นงานผ่านอ่างทำความสะอาดแบบด่างหรือกรด (หรือแบบพ่น) เพื่อขจัดน้ำมัน น้ำมันตัดกลึง และรอยนิ้วมือที่หลงเหลือจากการกลึงและการจับถือ 2. การขจัดสนิมและคราบสเกล การพ่นทราย การแช่กรด หรือการขจัดสเกลเชิงกลช่วยขจัดสนิม สเกลจากโรงรีด และชั้นออกไซด์ เพื่อให้ชั้นเคลือบมีพื้นผิวโลหะที่สะอาดสำหรับการยึดเกาะ 3. การล้างน้ำ มีการล้างน้ำหลายขั้นตอนระหว่างขั้นตอนเคมีเพื่อป้องกันไม่ให้คราบตกค้างจากอ่างหนึ่งปนเปื้อนอ่างถัดไป 4. การฟอสเฟต / สารเคลือบเปลี่ยนสภาพ ชิ้นงานผ่านการบำบัดด้วยเหล็กฟอสเฟตหรือสังกะสีฟอสเฟต (บางครั้งเป็นสารเคลือบเปลี่ยนสภาพปลอดโครเมียม) เพื่อสร้างชั้นที่หยาบในระดับจุลภาคและมีปฏิกิริยาเคมี ซึ่งช่วยปรับปรุงการยึดเกาะสีได้อย่างมาก และเพิ่มความต้านทานการกัดกร่อนใต้ชั้นเคลือบ 5. การล้างครั้งสุดท้าย มักใช้น้ำปราศจากไอออนเพื่อขจัดตะกอนฟอสเฟตหรือเกลือที่เหลือซึ่งอาจทำให้เกิดฟองผุในภายหลัง

อนุภาคผงประจุไฟฟ้าเคลือบชิ้นงานที่ต่อลงดินอย่างไร การพ่นไฟฟ้าสถิตเป็นวิธีการใช้งานหลักของการเคลือบผง ทำงานตามขั้นตอนต่อไปนี้: ประเด็นสำคัญ 1. การชาร์จประจุผง เมื่ออนุภาคผงผ่านหัวฉีดของปืนพ่น อิเล็กโทรดแรงดันสูง (โดยทั่วไป 60–100 kV) จะให้ประจุไฟฟ้าสถิตลบแก่แต่ละอนุภาค ไม่ว่าจะโดยการชาร์จแบบโคโรนา (อนุภาคผ่านสนามไอออน) หรือการชาร์จแบบเสียดสี/ไทรโบ (อนุภาคเสียดสีกับท่อบุเทฟลอนและสะสมประจุด้วยวิธีนั้น) 2. กลุ่มเมฆประจุไฟฟ้าออกจากปืน ผงสีออกมาเป็นกลุ่มเมฆที่มีประจุแทนที่จะเป็นลำตรง เนื่องจากอนุภาคที่มีประจุเหมือนกันจะผลักกันเองและกระจายตัวตามธรรมชาติ 3. ชิ้นงานที่ต่อลงดินทำหน้าที่เหมือนแม่เหล็ก ชิ้นงานโลหะถูกต่อลงดินทางไฟฟ้า จึงมีศักย์ไฟฟ้าต่ำกว่าผงที่มีประจุมาก สนามไฟฟ้าระหว่างปืนและชิ้นงานดึงอนุภาคที่มีประจุลบเข้าหาพื้นผิวที่ต่อลงดิน 4. เอฟเฟกต์การพันรอบ นี่คือข้อได้เปรียบสำคัญเหนือสีน้ำ: เส้นสนามไฟฟ้าโค้งรอบขอบและแม้แต่บางส่วนไปยังด้านหลังของชิ้นงาน ทำให้อนุภาคที่มีประจุถูกดึงเข้าไปในร่องและมุมที่การพ่นตรงเข้าไม่ถึง 5. การยึดติดด้วยไฟฟ้าสถิต เมื่ออนุภาคตกลงบนพื้นผิว ประจุของมันจะยึดไว้กับที่ต้านแรงโน้มถ่วงและกระแสลม นี่คือเหตุผลที่ผงอยู่กับที่แม้ก่อนการอบ — ไม่มีสีเปียกที่จะไหลหรือหยด 6. การนำ Overspray กลับมาใช้ ผงที่พลาดชิ้นงานยังคงมีประจุอยู่ ดังนั้นส่วนใหญ่จึงสามารถเก็บกลับมาและนำกลับมาใช้ใหม่ได้ (ทั่วไปในระบบเก็บคืนภายในห้องพ่น) ต่างจากสีน้ำที่พ่นเกิน สรุป เคล็ดลับทั้งหมดคือ: ชาร์จผง ต่อลงดินชิ้นงาน และปล่อยให้สนามไฟฟ้าทำหน้าที่เล็ง คำถามที่พบบ่อย ผงเกาะติดกับชิ้นงานได้อย่างไรก่อนการอบให้แข็งตัว อนุภาคแต่ละอนุภาคมีประจุไฟฟ้าสถิตและชิ้นงานต่อลงดิน ผงจึงเกาะติดพื้นผิวด้วยแรงดึงดูดทางไฟฟ้าสถิตจนกว่าเตาอบจะหลอมผงและทำให้เกิดการเชื่อมขวาง ปรากฏการณ์โอบรอบ