การตรวจสอบการควบคุมคุณภาพหลังการอบ

หลังการอบ ชิ้นงานผ่านโซนทำความเย็น (อากาศปกติหรือเป่าลม) ก่อนการตรวจสอบควบคุมคุณภาพ ตัวชี้วัดการตรวจสอบหลัก ได้แก่:

ความหนาของชั้นเคลือบ

วัดด้วยเกจวัดความหนาแบบแม่เหล็กหรือกระแสไหลวน (ไม่ทำลาย) เป้าหมายทั่วไป: 60–120 ไมครอน (2.4–4.7 mil) ขึ้นอยู่กับการใช้งานและสเปก ตรวจหลายจุดเพราะการครอบคลุมอาจแปรผันตามรูปทรง โดยเฉพาะมุมและร่อง

การยึดเกาะ

การทดสอบกากบาท: ทำรอยตัดเป็นตารางทะลุชั้นเคลือบถึงวัสดุพื้นผิว จากนั้นติดเทปแล้วดึงออก — ชั้นเคลือบต้องไม่หลุดหรือลอก การทดสอบดึงออก (dolly): วัดแรงจริงที่ต้องใช้ในการดึงชั้นเคลือบออก ใช้สำหรับสเปกที่เข้มงวดกว่า

ระดับความเงา

วัดด้วยเครื่องวัดความเงา (โดยทั่วไปที่มุม 60°) และเปรียบเทียบกับสเปก (ด้าน ซาติน กึ่งเงา เงาสูง)

การจับคู่สี

เปรียบเทียบกับมาตรฐานโดยใช้สเปกโตรโฟโตมิเตอร์หรือการตรวจด้วยสายตาภายใต้แสงที่ได้มาตรฐาน เพื่อตรวจจับความคลาดเคลื่อนระหว่างแบตช์ของผงสีหรือสภาพเตาอบ

การตรวจสอบการอบ

การทดสอบถูด้วยตัวทำละลาย (MEK): ถูพื้นผิวด้วยผ้าชุบตัวทำละลายตามจำนวนครั้งที่กำหนด — ชั้นเคลือบที่อบไม่พอจะนิ่มหรือหลุดออก การทดสอบความแข็ง: ความแข็งดินสอหรือใกล้เคียง บางครั้งใช้เป็นตัวชี้วัดการอบรอง

ตำหนิพื้นผิว (การตรวจด้วยสายตา)

ผิวเปลือกส้ม รูเข็ม ตาวัว หลุม สิ่งสกปรกปนเปื้อน รอยไหล/หย่อน หรือการปกคลุมไม่สม่ำเสมอ โดยทั่วไปตรวจภายใต้แสงสว่างจ้าและเฉียงเพื่อตรวจจับตำหนิที่ละเอียด

ความต้านทานการกัดกร่อน/ละอองเกลือ (เป็นระยะ)

ตัวอย่างถูกทดสอบละอองเกลือแบบเร่ง (ASTM B117) เพื่อยืนยันประสิทธิภาพการกัดกร่อนระยะยาว นี่คือการตรวจสอบแบตช์/เป็นระยะ ไม่ใช่การตรวจสอบในสายผลิตภัณฑ์ 100%

ความต้านทานแรงกระแทกและความยืดหยุ่น (เป็นระยะ)

การทดสอบดัดรอบแกนหรือการทดสอบกระแทกยืนยันว่าชั้นเคลือบไม่แตกภายใต้แรงกดเชิงกล

การจัดการชิ้นงานที่ล้มเหลว

ชิ้นงานที่ไม่ผ่านความหนา การยึดเกาะ หรือการตรวจสายตามักถูกทำเครื่องหมายเพื่อทำใหม่ — ลอกและเคลือบใหม่ — แทนที่จะทิ้ง เนื่องจากการเคลือบผงโดยทั่วไปสามารถทำซ้ำได้